Onze eerste reisweek met de camper; de zeer bewogen highs en lows!

Onze eerste reisweek met de camper; de zeer bewogen highs en lows!

Onze eerste reisweek met de camper gaat als een sneltrein door 5 landen! En dat terwijl we een leefstijl met “vertraging”, in gedachten hebben. Maar laten we eerlijk zijn, eind december wil je qua weer gewoon zo snel mogelijk zuidwaarts. In dit reisverslag nemen we je mee naar verschillende camperplaatsen. Zowel duister als schattig. Beleef verder ons unieke oud&nieuwmoment. En lees ook over de gele hesjes in Frankrijk, geflitst worden en onze routines die nog wat verder verfijnd mogen worden.

Zo zitten we lekker in de camper
Zo zitten we lekker in de camper

Je volgende plek bepalen, ultieme camper vrijheid

Onze vakanties waren altijd gepland, je weet precies waar je naartoe gaat. Deze camperreis is zo het tegenovergestelde. Neem bijvoorbeeld gister op de camperplaats in Eindhoven. Daar bedenken we pas wat de volgende halte is. Vervolgens schiet het Drielandenpunt door ons hoofd. Why not, het is ten slotte onderweg naar het zuiden. Daar aangekomen, gestoken in een dikke winterjas, spelen we verstoppertje door het bos in 3 landen. Veel leuker ten slotte dan zo’n saaie toeristische paal in de grond. Toch maken we die ene toeristische foto, zoals iedereen 😉 We rijden vervolgens door naar België voor de overnachting.

spelen in het bos, blaadjes gooien en in hutten kruipen
spelen in het bos, blaadjes gooien en in hutten kruipen
Dé toeristische foto bij de saaie 3-landenpaal
Dé toeristische foto bij de saaie 3-landenpaal (sorry voor de selfie kwaliteit)

Beetje duistere bedoeling

In regen, wind, miezer en mist komen we aan op een wildplek in België. Een P in het bos. Ik kook voor het eerst wat bekrompen in de kleine kookruimte. Langzaam wordt het donker. Écht donker. En een beetje creepy hier. Ik voel me ineens verlaten op de wereld. Is het gewoon wennen voor ons tijdens deze eerste reisweek met de camper of is de vibe hier slecht? Robert roept ineens de verlossende woorden: “Zullen we gewoon lekker een stuk doorrijden?” Yep! Dan volgt een hobbelig, donker pad in de miezer. Spannend, bijzonder en leuk onder andere! Robert en ik zitten ineens vol vakantie vibes. Weet je nog dat je vroeger bij je ouders achterin zat, over van die buitenlandse wegen, in het donker. Zo speciaal. Nu zijn wij de Grote Mensen.

Daar staat de camper op een onverlichte parking in het bos
Daar staat de camper op een onverlichte parking in het bos
Hoppa, over bobbels in miezer, op naar het zuiden
Hoppa, over bobbels in de miezer, op naar het zuiden

Even concentreren, wat een dichte mist!

Vlak voor de grote weg leggen we de kinderen in bed. Ze slapen prinsheerlijk. In gedachten zie ik ze heen en weer rollen 🤣😅 Maar dat valt dus reuze mee. De nachtelijke rit is al met al bijzonder. We omzeilen de tolweg en rijden  door heuvelige dorpjes. De nog hangende kerstverlichting doet sprookjesachtig aan. Gaaf! De dorpjes versieren hun centrale pleinen gezamelijk, en vervolgens komt de mooiste kerstkunst voorbij. Het is hoi Luxemburg, doei Luxemburg en we arriveren al vlug in Frankrijk.

Op zoek naar een slaapplaats

Intussen rond 1en zoeken we op de “park4night” app, een plek. Tjaka! Over 10 minuutjes eentje aan de rivier de Moselle. Een luguber pad voert ons door een soort achterstandswijk, donker donker donker, langs een treinbaan… Ojee, weer? Maar dan ineens komen we in een pittoresk, gezellig dorpje. Er hangt ook weer overal mooie kerstverlichting en versiering. De gratis camperplaats is verlicht, we kunnen de pot legen (godzijdank, want die was tot de nok toe gevuld 🤣) en vullen ons water bij. De volgende dag verkennen we de plek en rijden verder.

mooi gratis plekje met voorzieningen aan de rivier de Moselle
mooi gratis plekje met voorzieningen aan de rivier de Moselle
Schattig dorpje met overal kerstkunst en mooie verlichting
Schattig dorpje met overal kerstkunst en mooie verlichting

Een geestelijk dipje in de eerste reisweek met de camper..

Na een paar dagen op reis hebben we een breakdown en ruzie. Het is ook niet niks, zo’n ander leven. Dicht op elkaar. Zowel veel regen als kou.. That’s life too! Onderweg worden we vaak geflitst. Gelukkig blijkt dat niet geldig, omdat de flitsers ons als vrachtwagen (>3500kg) zien, en die mag minder hard rijden.

we koken lekker bij een speeltuintje tot dat de bom barst
we koken lekker bij een speeltuintje tot dat de bom barst
Niet alleen papa en mama zijn het even zat ;-)
Niet alleen papa en mama zijn het even zat 😉

Ook leuk: “Een lange camperreis voorbereiden: Waar begin je?”

De eerste zonnestralen op Oudjaarsdag

In Zuid Frankrijk ontmoeten we dan eindelijk de eerste warme zonnestralen. En op een picknickplaats genieten we van een broodje kaas, terwijl de kinderen dolgelukkig ravotten in een speeltuin. Verliefd kijken we elkaar aan, dit is het.. Omdat we deze superspeciale jaarwisseling niet zomaar voorbij willen laten gaan, rijden we naar een kleinschalige camping. We zwaaien vervolgens vrolijk naar de gele hesjes die de tolpoort gesloopt hebben, en stallen onze zooi uit in Vic-la-Gardiole. Om 22.00 uur openen we dan op z’n Frans de fles champagne alvast. Er is intussen geen geluidje te horen en vuurpijl te zien. Wederom het tegenovergestelde van de hoge vuren, gevaarlijke knallen en chaos thuis. In stilte laat ik een traantje, mijn gevoel vliegt daarmee alle kanten uit.

hier voelde ik DE vibe, voor het eerst
hier voelde ik DE vibe, voor het eerst
zonnetje, vrijheid en je gezin
zonnetje, vrijheid en je gezin

Bonne Année, nieuwjaar op ’t strand

Op deze 1 januari pakken we de mountainbikes uit de campergarage. We fietsen naar het stenenstrand, stapelen onze sores op en bouwen een gelukstoren. Op blote pootjes trotseren we daarna de koude waterlijn en we zijn vooral heel gelukkig! Daarna rijden we met de camper naar Valras-Plage (Fr) en dineren we tussen de andere huizen op wielen op een camperplaats. Op naar Spanje!

torentje bouwen op het strand
torentje bouwen op het strand
gewoon genieten van het uitzicht, het hier en nu
gewoon genieten van het uitzicht, het hier en nu

Hoe zoeken we telkens de nieuwe plek?

Allereerst gaan we gewoon rijden richting het zonnetje. Ongeveer een (half)uurtje voordat we willen stoppen, open ik de park4night app.  Dan zoek ik een beetje op de faciliteiten die we nodig hebben. Hebben we water nodig of moeten we legen? Kunnen de kids er spelen? En als we er slapen: is het safe? Dan kijken we bijvoorbeeld naar de resensies en of er verlichting is.

Zoals je ziet is er genoeg
Park4Night app: zoals je ziet is er genoeg 😉

Routines mogen nog wat worden verfijnd!

In Spanje is Girona als eerst aan de beurt. Een groot camperterrein waar Sky lekker rondjes kan fietsen. Ik doe daarnaast een handwasje en hang de boel op aan het mega handige octopusje. Wat een uitkomst, want je hangt hem gemakkelijk overal buiten. En hij is snel naar binnen indien regen ofzo 😉 We spreken een Spaans stelletje. Blijkbaar wonen ze hier op parkings rondom Girona, ze hebben geen geld voor een huis.

Verder pakken we de fietsen naar de stad. Algauw keren we versufd terug. Al die hoge heuvels en drukke rotondes zijn niet geschikt voor een 5-jarige die net kan fietsen, haha. Vervolgens zetten we de kids in de stoeltjes achterop en gaan we boodschappen doen. Het is al met al teveel voor op de fiets, de zon is op de terugweg erg warm geworden. We zweten bovendien uit onze wintertruien en beklimmen hijgend de heuvel. De fietsen puilen uit, met die boodschappen hangend aan het stuur en tussen de kids en onze rug. Robert scheurt intussen onderweg van ellende uit zijn broek! Hmm. Dat moeten we anders doen, haha!

Wasje, fietsen, chillen in Girona
Wasje, fietsen, chillen in Girona

rondjes fietsen
rondjes fietsen

Onwennig, dubbele gedachtes en loslaten

Ook in de kleine binnenruimte moeten we ons weg nog vinden. Zo moeten we niet allemaal tegelijk opstaan. Anders gezegd, vooral rustig aan doen. Als ik aan het koken ben, moet een ander even wachten met wat pakken. Alle spullen in de kastjes hebben nog niet de meest handige inrichting. Hoe weinig we ook mee hebben, toch zit het nog te vol. Het vrije reizen moet ook nog een beetje settelen in mijn gedachten. Ik voel me vandaag een beetje nutteloos en doelloos voor de maatschappij. Het is echt een proces van loslaten.

Spannende ritten en ongelukken

Nadat we Girona ervaren, rijden we het Spaanse binnenland in. We gaan verder via spannende s-bochten en u-turns, maar ook door de mist steeds hoger de bergen op. Windkracht 4 test onze steadyness. En terwijl je bijna denkt, waar ben ik aan begonnen?! Kom je toch op een prachtige plek. We slapen rustig en de volgende dag beklimmen we met de mountainsbikes 250 m hoogte. Hijg! De eerste reisweek met de camper eindigt met een heftig moment van bezinning. We staan vlak achter een ernstig ongeluk in een bergbocht. Er wordt een kindje uit de auto gehaald. Met een lijf vol kippenvel ben ik me ineens zwaar bewust van de gevaren van de reis.

Bizar ongeluk, dan word je wel even geconfronteerd..
Bizar ongeluk in die bocht daar, dan word je wel even geconfronteerd..

Wat een plek, en dat helemaal voor ons alleen
Wat een plek, en dat helemaal voor ons alleen
kids kunnen lekker spelen, meer hebben we niet nodig ;-)
kids kunnen lekker spelen, meer hebben we niet nodig 😉
Beetje hobby-en (een tafelkleed knutselen)
Beetje hobby-en (een tafelkleed knutselen)

Liefde voor het hier en nu

Knuffel je geliefde, praat ruzies uit en heb liefde voor het huidige moment. Voor je het weet ontmoet je jouw einde. Het is dé drive om NU gelukkige keuzes voor jezelf te maken. Je bent het waard! Wat een bewogen eerste reisweek met de camper. 

Hoe heb jij jouw eerste reisweek met de camper ervaren? Vast wennen! Wat staat jou het meest bij van die eerste dagen met je camper? Praat mee in de reacties. We love to hear your story!

Related Post

Deel dit artikel:

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *